Blog > Komentarze do wpisu

Lornetka

nie znam drogi i może zbłądzę

sam na sam z tobą

w środku nocy gdy nie będzie nikogo

gdy dzień gdzieś się zawieruszy, a nasz sen znużony położy

głowę na poduszce

może wtedy

nasączę ciszę swoim szeptem i potajemnie

stanę się

skrzydlatym motylem

który pozwoli ci odzyskać stracony czas

odróżnić błękit od lazuru

i usłyszeć

plusk niewidzialnego wiosła

 

nie znam drogi i może zbłądzę

potknę się

taszcząc na plecach twój i mój strach

jednak teraz

nie mam się gdzie ukryć

 

jestem tu

wypatrując cię przez lornetkę

oka

 

13316815_1344992732183775_2168177094320838534_o

Fotografia własna

 

piątek, 12 stycznia 2018, madameee

Polecane wpisy

  • "Kiedy jesteś taka bliska"...

    próbuję sobie przypomnieć ten mroźny dzień i przymarznięte do nas białe oddechy   rozmowę o sensie wszystkiego „wykwintne” słowa i szare wróble

  • "Powiedz mi coś miłego..."

    liczę pierwsze krople deszczu woda płynie cichutko i spłukuje wszystko   z okrągłych liści ogień i senność z gwarnego cienia   toną uczucia   i t

  • Prawo grawitacji

    jeśli zdarzy się to wszystko raz jeszcze z klatki serca wypuszczę motyle   poprowadzę przez miasto do miejsca, gdzie czas płynie w bezmiłości przemienionyc

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Komentarze
2018/01/13 01:13:53
Uczucia, uczucia, uczucia - bez nich
człowiek był manekinem...
-
2018/01/15 11:12:26
Świat wokół jest ich pełen, my jesteśmy nimi przepełnieni, więc jak pisać o czymś innym?

Pozdrawiam Cię Ninel!
-
2018/01/16 09:26:59
nikt z nas nie zna drogi chociaż niektórym się wydaje że nawet przewodnikami są...:)
zBLOGowani.pl